Far away from all the sorrows...: Cztery wesela i nic

W okresie ostatnich pieciu miesiecy bylismy goscmi na czterech weselach. Szkolni koledzy Adama jeden po drugim zenia sie i zareczaja. Czasami wydaje mi sie, ze Adam przywiozl mnie tutaj tylko po to, zeby miec kogo zabrac na te wszystkie wesela. Nie bedziemy jednak zastanawiac sie nad pobutkami mojego przyjazdu do Australii. Opowiem Wam troche o australijskiej tradycji.

Zasadniczo zawsze koncze impreze glodna, czesto pijana, i w gruncie rzeczy wytanczona. Ale zeby sie napic i troszeczke podjesc najpierw trzeba sie wystac.

Zaczyna sie tradycejnie - zaslubinami. Kazdy ze slubow, na ktorym uczestniczylismy byl w innym miejscu. Byly klasyki: kosciol katolicki, kosciol anglikanski w szkolnej kaplicy. Ale byl tez ogrod botaniczny i patio restauracji. Po ceremoni trzeba prowadzic rozmowy, wyobrazcie sobie, ze w wiekszosci przypadkow na trzezwo! I to cale gadanie trwa i trwa, a nogi bola i bola, a gardlo szuszy i szuszy...

No ale jesli dotrwasz do alkoholu to wiesz, ze wszystko bedzie dobrze. Oczywsice serwuja tylko piwo i wino (w jednym przypadku Panna Mloda miala polskie korzenie i serwowali wodke, ale w polowie wesela sie skonczyla, bo bar nie byl gotowy na Polakow). No wiec pijesz i nadal stoisz, nogi juz mniej bola, bo miesnie sie rozuzluznily.

W koncu zapraszaja do stolu! Nie, nie, od razu obiadu nie dostaniesz. Przystawka, przemowa ojca Pana Mlodego, zabieraja przystawke, przemowa swiadka, jezu, gdzie to mieso, przemowa ojca Panny Mlodej, w koncu jest danie glowne, ale jakie male, o przemowa Panny Mlodej, juz teraz mozecie gadac, przemowa Pana Mlodego, deser i juz orkiestra przygrywa.

Na parkiet trzeba sie udac szybciutko, bo dlugo nie pograja. Czasami jest DJ, czasami zespol, kroluja glownie funkowe hity, typu Mark Ronson i Pharrell Williams. Przed polnoca ostatni kawelek i juz po weselu. Tyle z tradycji.